Ponpon Kuyruk

Şöyle şeyler oldu:

Bir slogan bulduk.

Vah-şet Deh-şet Kı-ya-met!

Yumruk havada söylüyorum, çok güzel oluyor. Kitlesel hareketlere hediyem olabilir.

Bir çocuk şarkısı yazdım. Şarkı türkü ağıt arası bir makamda. Buyrun:

Kıyma bana ey yiğit avcı

Çayırlarda koşarım

Çimenlerde zıplarım

Vurma beni karnımdan avcı

Güzel derimi yüzme avcı

Kesme kulaklarımı

Kesme bacaklarımı

Gözlerimi çıkarma avcı

Sen buralara gelmez iken

Biz ne mutlu koşar yaşardık

Köpeklerini saldın

Gözlerimi çıkardın

Güzel derimi yüzdün avcı

Melodisi hakikaten çok güzel, şahane bir şarkı oldu. A. da çok beğendi (melodisini). Sözlerini fazla vahşetdehşetkıyamet bulduğu için o kısmından çok memnun olduğunu söylemeyeceğim ama kendi eserim diye söylemiyorum, hakikaten hiç fena olmadı. Ses kayıdı alacağım. Baya memnunum bu eserimden, üretken olmak güzel birşey. Yani ben hep türlü seslerle kelimelerle melodiler yaparım ama böyle başından sonuna bir eser yarattığım hiç olmamıştı. Kendimi tebrik ediyorum.

Rıdvan Dilmen'in Burger King reklamına üçbeşüçbeş diyerek çıkmasının haftasına kalp krizi geçirmesi ilahi adaletin bir tecellisi, bir işareti, bir hop dedik'i olabilir mi? Bence olabilir.

A'nın aldığı boya kalemleriyle şarkıma resim çizsem mi diyorum ama çok ağlarım gibime geliyor. Bir de ponpon kuyruk eklersem bir yere, işte o zaman tam duman olur. Ponpon kuyruk!